Б.Ичинхорлоо: Хавар болохоор...

Хавар болохоор би яваад л баймаар санагддаг
Хачин хол, тэнгэрийн гүнрүү алхаад л баймаар болчихдог
Замд зөрөлдөх хүмүүс буй биеэрээ бурхад санагддаг
Задран хийсэх гэзэг минь тэр чигээрээ салхи болчихдог
Хавар болохоор би дурлаад л баймаар гэгэлздэг
Хайр эрж явсаар төөрч орхимоор тэнэглэдэг
Зүггүй зүггүй гэхэд аяа яаж болох вэ
Зүрх минь намайг зүгээр суулгахаа больчихдог
Хавар болохоор би дуулаад л баймаар хөглөгддөг
Хавь орчин нэлдээ эгшиглээд байх шиг хөвөлздөг
Хамгийн гэгээн аялгуу хаана хүрээд дуусах нь вэ
Хайж явсаар тэнд ясаа тавимаар санагддаг
Хавар болохоор би...
2007.5.30